ستاره اسکندری با انتقاد از بیتوجهی تلویزیون به تبلیغ تئاتر که باعث جایگزین شدن شبکههای ماهوارهای شده است هست، گفت: من زاییده زمانی هستم که پخش آگهی بازرگانی
انتقاد تند ستاره اسکندری از تلویزیون/ کجا رفت آن آرزوی بزرگ ها و اندیشه ها؟
عبارات مهم : تئاتر
به گزارش ایسنا، این بازیگر که تهیه کننده تازه ترین نمایش علی رفیعی با نام «خانه برناردا آلبا» است راجع به جای خالی تبلیغات تئاتر در تلویزیون که در این خلأ، شبکه های ماهواره ای یکه تاز پخش تیزر تئاترهای ایرانی شده است اند، بیان کرد: در این باره شاید بااهمیت ترین توصیه این باشد که سیاستگذاران مشخص کنند اصلاً می خواهیم تئاتر داشته باشیم یا خیر، چون من، ستاره اسکندری زمانی جذب تئاتر شدم که در تلویزیون، آن هم هنگامی که فقط دو شبکه وجود داشت تله تئاتر پخش می شد.
او ادامه داد: من تمام کودکی هایم را با تله تئاتر گذراندم، با کارهایی از حسین پناهی و داریوش مودبیان و بسیاری دیگر از هنرمندانی که در آن وقت تله تئاتر کار می کردند. در واقع نسل من، نسلی است که زیاد تله تئاتر دیده، با این کارکرد که تصویرهای دوربین ما را با چیزی به اسم تئاتر آشنا کرد و این در قالب نمایش و داستان با مخاطب ارتباط برقرار کرد و آدم ها را جذب عنصری به اسم تئاتر می کرد.
اسکندری با تاکید براینکه «با تخصیص داده شده است پیدا کردن صرفا یک یا دو برنامه تخصصی خشکِ تئاتری نمی شود مخاطب را جذب تئاتر کرد»، ادامه داد: فکر می کنم یکی از پرسشها ضربه زشت به اینکه مخاطب، تئاتر را دور از خود دید، از بین بردن تله تئاتر از تلویزیون هست. علت دوم هم این است که تلویزیون به عنوان یک رسانه ملی که کارکرد فرا شهری و فرااستانی دارد و صمیمی ترین رسانه جهت مردم است مّبلغ تئاتر نبوده است.
وی با بیان اشاره به اینکه خودش هم معترض پخش تیزرهای تبلیغاتی نمایش «خانه برناردا آلبا» از شبکه های ماهواره ای مانند «جم» هست، گفت: من از مخالفان این مسئله هستم که کاری در شبکه های ماهواره ای تبلیغ شود چون در کشور عزیزمان ایران زندگی می کنم و ترجیح می دهم اَمین من رسانه هایی باشند که به همین جا تعلق دارند. سال هاست که تمام بحث و جدل هایم به عنوان یک بازیگر با تلویزیون همین است که اگر من به عنوان یک بازیگر انتقادهایی را وارد می کنم جهت سازندگی است نه تخریب. در حال حاضر شرایط به گونه ای است که در جزیره های جداگانه زندگی می کنیم و تلویزیون، تئاتر را حتی اندازه سینما درون خود نپذیرفته هست، بماند که سینما را هم ممکن است گزینشی تبلیغ کند ولی به هر حال مُبلغ سینما بوده هست؛ در حالی که نسبت به تبلیغات تئاتر به شدت کم گذاشتند و کم لطفی کرده اند.
بازیگر نمایش های «شب هزار و یکم» بیضایی و «رومئو و ژولیت» علی رفیعی اضافه کرد: از بین بردن تبلیغات تئاتر یعنی تیشه زدن به ریشه این پل ارتباطی بین مخاطب عام و تئاتر. در این بین تئاترهای تجاری ممکن است با دستاویزهای متفاوت از جمله آوردن صورت ها مخاطب خود را پیدا کنند ولی جهت کسانی از جنس دکتر رفیعی که دغدغه ارزش ذات خود تئاتر است شرایط به گونه ای چیده می شود که با شکست اندیشه در برابر بازار مواجه می شویم، البته خدا را شکر می کنم که سالن اجرای دکتر رفیعی (تالار وحدت) در همین چند روز ابتدایی نمایش پر از مخاطب بوده ولی آنچه گفتم راجع به افراد بی نام و نشانی که به ذات تئاتر زیاد می اندیشند تا بازار آن، صدق خواهد کرد چون این ها به حمایت دسته جمعی نیاز دارند و یکی از مهمترین حامیان ارزش هم باید تلویزیون باشد.
ستاره اسکندری با اشاره به اینکه «برای آن هایی که در تئاتر به چیزهای دیگری فکر می کنند اصولاً عنصرهای تبلیغاتی کم نیست و همه چیز در اختیارشان است» گفت: جهت تلویزیون کشور عزیزمان ایران خیلی بد است که شبکه های ماهواره ای جهت هویت دادن به خودشان و پیدا کردن جایگاه، از آن چیزی که در این مملکت اتفاق می افتد استفاده می کنند در حالی که درست، آن است که تلویزیون خودمان این کار را بکند.
وی با اشاره به جایگاه علی رفیعی در تئاتر کشور عزیزمان ایران افزود: باید یک بار این نیاز را به عنوان سیاست گذار بازتعریف کنیم که آیا این دغدغه را داریم اندیشه و تفکر در زندگی مردم جامعه جایی داشته باشد یا خیر؟ چون همه چیز دست به دست هم می دهد تا تو از اندیشه خالی شوی و فقط به مصرف پناه ببری. من با قاطعیت می گویم زاییده زمانی هستم که پخش آگهی بازرگانی در تلویزیون بخاطر اشاعه روحیه عدم مصرف گرایی ممنوع بود و امروزِ روز، من تلویزیونی را می بینم که اوج و پایین هر تصویری، یک آگهی مصرف پخش می شود. بعد کجا رفت آن آرزوی بزرگ ها و اندیشه ها؟ ما در شهری راه می رویم که هر گوشه اش بیلبوردهای مصرفی است از ساعت و عطر و جواهر و روغن و پودر رختشویی گرفته تا حلوا شکری. وظیفه شهرداری چیست؟ وظیفه تلویزیون چیست؟ در این اوضاع ما دیگر نمی توانیم به مردم بگوییم علم بهتر از ثروت است چون در حال جا انداختن فرهنگ دیگری هستیم.
تهیه کننده نمایش «خانه برناردا آلبا» به کارگردانی علی رفیعی راجع به اوضاع تبلیغات این نمایش گفت: سرمایه گذار کار «ایران نمایش» است و چند بیلبوردی را که در اختیار داشته به تبلیغ نمایش تخصیص داده شده است داده و این نخستین باری است که نمایش های آقای دکتر رفیعی روی بیلبورد رفته هست. با این حال من تمام هم و غم خود را روی این ماجرا گذاشتم و سراغ هر مسئولی رفته ام تا آن ها را متوجه این عنوان کنم که اتفاق خیلی بزرگی است که دکتر علی رفیعی در هشتاد سالگی نمایشی را روی صحنه برده هست، تا به آن ها یادآوری کنم ما مفاخری داریم که باید در وقت حیات ارزش به آن ها اجر گذاشته شود و این وظیفه دولت ها و شهرداری هاست و وظیفه سیاست گذاران است که چنین مسائلی را به مردم یاداوری کنند.
اسکندری با یاداوری اینکه جزو نخستین کسانی بوده که حدود 6 سال قبل و هنگامی که تهیه کنندگی در تئاتر چندان جا نیفتاده بود، با نمایشی از افسانه ماهیان تهیه کنندگی رسمی در تئاتر را شروع کرده هست، گفت: این اتفاق زمانی جهت من افتاد که در تلویزیون بسیار فعال بودم و می خواستم بخشی از درآمدم را صرف تئاتر کنم چون تئاتر، منزل پدری من است و از تئاتر بازیگر خوبی شدم و به تلویزیون رفتم. الان هم بعد از چند تجربه با دانشجویان و نیز تئاتر باران، به دعوت آقای دکتر رفیعی تهیه کننده نمایش «خانه برناردا آلبا» شدم آن هم به این علت که سال ها شاگرد ایشان بودم و مدیونشان هستم. بعد هم اینکه احساسات حرفه ای من، مرا به این سمت کشاند چون احساس کردم ذات تئاتر در حال عوض کردن است و کمیت جای کیفیت را گرفته است به طوری که تمرین ها کوتاه شده، گروه ها در مدت سه هفته تئاتر جمع می کنند و در این شرایط فکر کردم باید تمام همت خود را به کار گیرم تا نمایشی که مثل گذشته تمرین می شود روی صحنه برود. بویژه آنکه در چنین کارهایی صِرف آنچه روی صحنه می رود مهم نیست بلکه همه اتفاقات در پروسه تمرین رخ می دهد و امیدوارم از پسِ این نوع کارها بشود از آنچه در تئاتر است حراست کرد.
او افزود: در این راستا تئاتری ها هم باید در رویکرد و نگرش خود بازبینی کنند تا کیفیت جای خود را دوباره پیدا کند. البته نمی گویم تئاتر تجاری نباید باشد بلکه اعتقاد دارم نباید بگذاریم اتفاقی که در سینما افتاده در تئاتر هم تکرار شود. بخش عمده ای از پایه و اساس تئاتر هم این بوده که هر لحظه جلوتر از جامعه هست، در حالی که الان برعکس شده است و جامعه جلوتر از تئاتر هست. این اتفاق به زعم من خیلی دردناک است چون رشد یافته زمانی هستم که تئاتر در دولت اصلاحات، دوران طلایی خود را گذراند و امری جلوتر از جامعه بود. من هنوز جزء نسلی هستم که فکر می کند تئاتر شاخصه فرهنگی کشور است هرچند شاید آن را یک امر وارداتی محسوب کنند ولی به هر حال به عنوان یک شاخصه فرهنگی مطرح است.
این بازیگر در آخر خاطرنشان کرد: شأن دکتر رفیعی را شاید در اندازه ای ببینم که تبلیغ کارش در شبکه ای مثل «آرته» باشد ولی هرگز شبکه های ماهواره ای (فارسی زبان) را در این حد نمی بینم که جهت تبلیغ این نمایش از آن ها استفاده کنیم ضمن اینکه با توجه به سرمایه گذاری که نمایش «خانه برناردا آلبا» دارد، گروه اصلا دلواپس فروش بلیت نیست و اتفاقا تاکید داریم جهت دانشجویان تخفیف خاص درنظر گرفته شود. البته باید یاداوری کنم که آقای رفیعی هم تئاتر را جهت فروختن اجرا نمی کند و متر و معیار موفقیت یک نمایش را در مقدار فروش نمی داند که اگر اینطور بود اصلا با سرمایه گذار وارد مذاکره نمی شدیم. تمام نشانه ما این بوده که «خانه برناردا آلبا» مخاطب فرهنگی خود را داشته باشد و امیدوارم همکاری مدیر کشور عزیزمان ایران نمایش (محمدحسین توتونچیان) با تئاتر و با همین کیفیت ادامه پیدا کند.
کجا رفت آن آرمانها و اندیشهها؟ ، انتقاد تند ستاره اسکندری از تلویزیون
واژه های کلیدی: تئاتر | مخاطب | نمایش | اسکندری | ماهواره | تلویزیون | علی رفیعی | تلویزیون | دکتر رفیعی | ستاره اسکندری
دانلود فایل ها
توجه: ممکن است تمام لینک های دانلود به دستور مقام قضایی حذف شده باشد...
